Daha 7 aylık bile olmadan doğan Dylanın zorlu başlayan yaşam mücadesi, doğumundan 1 hafta sonra annesinin parmağına sarılışıyla kameralara böyle yansımıştı. Başaracağınının sinyalini ailesine böyle veren Dylan şu anda 2 yaşında...
LONDRA - Dylan Ardill doğduğunda 2 lb yani yaklaşık 1 kilogramdan (ortalama 635 gr.) azdı ve babasının avuç içine sığacak kadar küçük bebekti. Beynindeki damarda tıkanıklık, kalbinde delik vardı ve akciğerleri sağlıklı bir şekilde çalışmıyordu.
Fakat doğumundan bir hafta sonra Dylandan umut verici bir sinyal geldi. Elini kaldırıp annesinin parmağını sıktı ve annesi de bu anı kamerayla görüntüledi ve bu an bir dönüm noktası oldu.
Dylan kilo almaya başlarken, sağlık problemleri de düzelmeye başladı. 3 aylık olduğu zaman, bulunduğu hastaneden evine gitmesine izin verildi.
Dylan şu anda 2 yaşında. Annesi, Dylanın onun parmağını sıktığı andaki fotoğrafın onlar için adeta bir hazine değerinde olduğunu belirtirken, İşte o an, oğlumuz bize başarabileceğini göstermişti diyor.
Dylanın annesi ikiz bebek bekliyordu ve 21. haftaya kadar hamileliği gayet iyi gidiyordu. Fakat 21. hafta bittiğinde ikizlerden birinin kalbinin atmadığı anlaşıldı.
Bu olayın üzerinden 6 hafta geçtikten sonra ise ikizlerden birinin doğum kanalına geçmesinin ardından anne prematüre doğum yapmak zorunda kaldı. Dylan doğduğunda yoğun bakıma alındı ve kendisine bir kaç kere kan nakli yapıldı.
Verdiği ilk sinyalın ardından anne ve babası ilk defa onu kucaklayabildiler. Babası, hislerini O kadar küçüktü ki onu kucağıma aldığımda sanki kollarımda hiçbirşey yok gibi hissediyordum diyerek anlatmaya çalışıyor.
Birgün Dylana o muhteşem anın fotoğrafını göstereceğiz ve o anın ne kadar değerli olduğunu ve bize umut mesajını verdiğini ona da anlatacağız diyen çift Hiç kimse bir bebeğin hayata gözlerini açışının bu kadar travmatik olduğuna inanamaz diye ekliyor.
Ardill çifti, St Marysdeki Winnicott Foundation, yani prematüre doğan bebekler için yardım fonları topluyorlar. Daha geniş bilgi için www.winnicott.org.uk adresi ziyaret edilebilir.
aferin dylan bebeğe..hayat boyu böyle
mücadeleci ol..hayırlı ve uzun ömürler..
Serkan Durmusoglu - İstanbul
28 Ağustos 2008, Perşembe 09:01
Bizim de premature bir bebeğimiz oldu,
ve atlattığımız onca şeyden sonra şu
an gayet sağlıklı bir bebek.
Erken doğan bebeğin tedavisi aylar
sürebiliyor, hem duygusal hem de maddi
olarak inanılmaz bir yük getiriyor.
Sizlere tavsiyem:
-Erken doğum yapan tanıdıklarınıza
olabildiğince destek olun, yalnız
bırakmayın, "çok yoğunduk uğrayamadık"
demeyin. Buna çok ihtiyaçları var.
-Imkanı olmayanlara siz de destek
vermek istiyorsanız "Çocuk Acil Tıp ve
Yoğun Bakım Derneği"ne bağışta
bulunun. Çok önemli bir iş yapıyorlar
minik yavruları hayata bağlıyorlar.
Serkan Durmuşoğlu
ruksan ildan - İstanbul
27 Ağustos 2008, Çarşamba 23:58
Çok güzel bir hikaye, insanın
gözlerini hüzünlendiren...