Hüznün tüyleri dökülür, lirik bakar kedilerin camdan gözleri
Çocukluğumun kelimeleriyle şımartsam da gurbet gibi bakarlar
“Üzgün Kediler Gazeli” kitabınız için, kedilerim adına ve ödülü aldığınız Metin Altıok adına size teşekkür etmek istiyorum.
Ben teşekkür ederim. Kedilerimden bir tanesi, ne yazık ki oradaki Mısır işte -Mısır’la Kiraz benim anne-kız kedilerimdi- kitap yayınlandıktan bir ay sonra öldü.
Ödülü göremeden...
8,5 yaşındaydı ve benim ilk göz ağrımdı o. Birkaç gün sonra ölümünün birinci yıldönümü. Kızı var evde, Kiraz. Çok üzgünüm.
Kedilere olan düşkünlüğünüz..
Kedilerle ilgili ilk yazdığım yazı, “Sonradan Sevme”dir. Füsun Altıok’la Metin Altıok’un isimleri de orada geçer. Ben 43 yaşına kadar kediden korkan bir adamdım. 8-9 seneye kadar çok korkardım kediden.
KARIMIN ÇOK BÜYÜK ROLÜ OLDU
Babaanenizin, kedilerin Ali’nin mendili olduğuna ilişkin bir meselinden söz etmişsiniz yazılarınızdan birinde...
Kediyle aynı kaldırımdan gitsek, ben kaldırım değiştirirdim. Karımın çok büyük rolü oldu. O çocukluğundan beri çok kedisever biri.
Size ilk kediyi hediye eden de eşiniz olmuş..
Tabii. Sonra da fazla bağlandım. Şimdi karım şaşırıyor. Evde olduğu kadar Cihangir’de sokakta baktığım, ilgilendiğim hastalanınca veterinere götürdüğüm bir sürü kedim var.
9-10 tane kayıp kediler üzerine denemeler de yazdım.
