Karikatürle 50 yıl içiçe yaşayan Tan Oral, 30 yıl boyunca Cumhuriyet gazetesinde günlük karikatürler çizmiş, 28 Şubat’ta Yeni Şafak’ta yayınlanan söyleşinin ardından yaşanan sorunlar nedeniyle Cumhuriyet’le yollarını ayırmak zorunda kalmıştı.
TAM BİR KARİKATÜR FANATİĞİDİR
Tan Oral 50. Yıl Sergisi’nin açılışındaki duygularını, “Beni şımarttılar” sözleriyle dile getirirken, Eğitim Karikatürleri Müzesi’nden yapılan açıklamada Tan Oral şu sözlerle anlatıldı:
“Tan Oral karikatürcüdür. Ama karikatürden başka çizgi film çalışmaları da yapar, dersler verir, araştırmalar yapar, makaleler yazar, konferanslar verir, sergiler açar, etkinlikler düzenler, karikatür denince akla gelebilecek tüm çabaların içinde olmayı görev bilir. O, Karikatürcüler Derneği’nde Başkan, Akşehir’de Nasreddin Hoca Şenlikleri’nde düzenleme kurulu üyesi, Aydın Doğan Uluslararası Karikatür Yarışması’nda jüri üyesi, Eskişehir’deki Karikatür Müzesi’nde, Yeni Yüksektepe Derneği’nde, Schneidertempel Sanat Merkezi’nde, Ankara Karikatür Vakfı’nda danışmandır… Yaşamını her şeyiyle karikatüre adamıştır. Tam bir karikatür fanatiğidir. Karikatür konusunda tüm önerilere de açıktır. Hiçbir teklife hayır demez. Hiçbir maddi karşılık beklemez. Bir çok masrafı da cebinden öder. ”
TAN ORAL
 |
|
Tan Oral’ın ilk karikatürü 20 Ağustos 1958 tarihli Dolmuş dergisinde yayımlanır. 2008; sanat yaşamının 50. yılıdır. Bu elli yıl süresince daha çok politik ve sosyal olayları, “bu konuda gözden kaçanlarla, göze batanları” çizmeye çalışmıştır. Tan Oral’ın gazete karikatürcülüğü ile tanışması 1976 yılında Politika gazetesinde olur. Daha sonra Cumhuriyet gazetesine geçer. Ama onunla da biraz hüzünlü yolları ayrılır. Yayımlanan kitaplarının sayısı 10’u aşmıştır. O, birikimlerini herkesle paylaşmayı seven biridir.
Tan Oral, ilk yapıtlarından başlayarak çizgisinde hep yalın olmayı seçmiştir. Semih Balcıoğlu, Tan Oral için “Çizgisinde tasarrufludur. İşlevi olmayan çizgiyi hiç kullanmaz. İmzası bile kısa ve özdür” der.
Tan Oral, karikatüre kendince bir anlam ya da anlamsızlık yüklüyor. Çizdikleri bazen yazısız, bazen yazılı, bazen güncel politika, bazen imgelem dünyasından bir esinti, bazen vinyet tadında bir çizim… O, karikatürün genel tanımının dışına çıkmak istemiştir hep.
